Jak obkurczyć polipy i torbiele naturalnie. Wziąć po płaskiej łyżce stołowej suszonego ziela glistnika i kwiatów nagietka. Zalać 400 ml wrzątku, odstawić na 7-8 godzin pod przykryciem, przecedzić. Wyciąg najlepiej przygotować wieczorem, pić raz dziennie rano na czczo po 50-80 ml popijając 100 ml wody. Przechowywać w lodówce. Torbiele w piersiach – leczenie. Najczęściej torbiele są niezłośliwymi zmianami, w związku z czym można poprzestać na samej obserwacji cysty. Podczas rutynowej wizyty ginekologicznej lekarz może wykonywać badanie USG w celu sprawdzenia, czy nie zwiększa ona swojej objętości w czasie. Dysplazja sutka – objawy. Newsletter Medovita - przydatne informacje, dostęp do nowych e-booków przed premierą. Pierwsze objawy, które mogą zaniepokoić kobietę, towarzyszące dysplazji to napięcie piersi i nadwrażliwość na dotyk. W samobadaniu może być wyczuwalny guzek lub liczne guzki, co zwykle jest powodem zgłoszenia się do Okłady Z Sody Na Stan Zapalny. Okłady z sody oczyszczonej to skuteczny sposób na złagodzenie stanu zapalnego. Soda oczyszczona jest naturalnym środkiem łagodzącym ból i stan zapalny. Wystarczy połączyć sód z odrobiną wody, aby uzyskać pastę i nanieść ją na dotkniętą część ciała. Pozostawić na kilka minut i zmyć. 81 poziom zaufania. Witam serdecznie, Opisane zmiany w piersi są łagodne. Torbiel to przestrzeń płynowa w piersi. Torbiele powstają zazwyczaj w wyniku zaburzeń hormonlanych i występują u wielu kobiet. W przypadku torbieli, biopsja jest także elementem leczniczym (usunięcie płynu z torbieli powoduje możliwość jej samoistnego Dodatkowo potrzebujemy 2-3 łyżeczki sody oczyszczonej do przemycia skóry. Jak zrobić okłady z oleju rycynowego? 1. Kurację najlepiej stosować wieczorem, przed zaśnięciem. 2. Szmatkę flanelową należy namoczyć w oleju, tak aby cała była nasączona. Olej wcześniej delikatnie podgrzewamy do takiej temperatury, aby nie poparzyć Sposób przygotowania. Zagotuj szklankę wody i dodaj kwiaty rumianku. Gotuj na wolnym ogniu przez kilka minut. Zdejmij naczynie z palnika i pozostaw do lekkiego przestygnięcia. Zamocz ręcznik w ciepłym naparze i zaaplikuj bezpośrednio na haluksy. Powtarzaj ten zabieg nawet 2 razy dziennie. 5. Jodyna i aspiryna. Wstępna ocena zmiany może być łagodna, ale konieczna może być druga opinia. Na szczęście większość tych zmian jest łagodna. Objawy tych guzków są często trudne do wykrycia, a Ty możesz ich początkowo nie czuć. Często kobiety nie zauważają nowych guzków w piersiach, chyba że miały już kilka torbieli. W wieku 40 lat lekarz zdiagnozował u mnie liczne torbiele w tym jedną dość sporą 2cm na 3cm. Początkowo przepisał mi hormony, ale po 3 miesiącach stwierdził, że nic nie dają. Mam badania kontrole regularne - usg co parę miesięcy, mammografię. Cz, 04-09-2008 Forum: Zdrowie kobiety - Re: Torbiel na piersi. 23 odpowiedzi na pytanie: torbiel w piersi. Poszłam sobie na wizytę kontrolną. No i mam w jednej piersi torbiela. Lekarz, który wykonywał usg powiedział, że nie podlega biopsji ale mam iść do lekarza. Poszłam dzisiaj i dostałam skierowanie na dodatkowe badania krwi i do onkologa w celu konsultacji co z biopsją. VIEPR. Okład zimny czy ciepły - jak stosować? Jak działa okład? Opublikowano: 15:30Aktualizacja: 10:16 Okłady ciepłe i zimne stosowane są od pokoleń w celu łagodzenia rozmaitych dolegliwości. Okłady mają za zadanie uśmierzyć ból, zmniejszyć opuchliznę, poprawić samopoczucie i wygląd. Ważne aby dostosowywać je do konkretnych dolegliwości. Kiedy stosować zimne okłady, a kiedy sięgać po ciepły okład? Do zapamiętania – mięśnie lubią ciepło, skóra natomiast chłód. Ciepłe okłady – na zatoki, ból mięśni i ból brzuchaZimne okłady – jak działają i kiedy je stosować?Lód na duży bólNajskuteczniejsze okłady – jak je zrobić?Ciepłe i zimne okłady – przeciwwskazania Ciepłe okłady – na zatoki, ból mięśni i ból brzucha Poprosiliśmy Piotra Turskiego, specjalistę od fizjoterapii, by wyjaśnił nam tajniki przeciwbólowego działania wysokich i niskich temperatur na ludzki organizm. – Ciepłe okłady możemy stosować, gdy chcemy rozluźnić napięte mięśnie po wysiłku, stresie. Ciepły okład na brzuch sprawdzi się w bólu tzw. odruchowym, czyli np. przy miesiączce, niestrawności lub niedyspozycjach jelitowych, które mogą powodować napięcie mięśni gładkich – tłumaczy Piotr Turski. – Ale ciepłe, nie gorące. Niezależnie od tego, czy używamy ogrzanych w kąpieli wodnej coldpacków, poduszki elektrycznej, czy termoforu, ciepły okład powinien mieć 35-40 stopni Celsjusza. Stosujemy go przez 20-30 minut, doraźnie, kiedy czujemy ból, maksimum trzy razy dziennie. Jak zrobić ciepłe okłady na brzuch czy mięśnie? Jeśli nie masz termometru, zapamiętaj, że woda, której nie odczuwasz jako gorącej ani zimnej, ma ok. 35 stopni. Jako gorącą odbieramy tę mającą ok. 40 stopni, a parząca nas będzie miała 45-47 stopni. Do termoforu możesz nalać pół na pół wrzątek z zimną wodą, a poduszkę elektryczną ustawić na najwyższy stopień grzania tylko na kilka minut, jeżeli chcesz np. ogrzać zziębnięte stopy. Jeżeli zamierzasz używać poduszki w nocy, by ulżyć bolącym plecom, ustaw najniższy stopień grzania. Im wyższa temperatura, tym głębiej wnika w nasze ciało. Umiarkowana ogrzeje skórę i dzięki temu rozluźni mięśnie, zbyt wysoka może podgrzać istniejący lokalnie stan zapalny i go pogorszyć – tłumaczy nasz specjalista. Ulżyj bolącym plecom. Wypróbuj produkty Tru+, które kupisz w sklepie HelloZdrowie! Ciepło lubią również bolące zatoki. Prababcie stosowały na nie okład z rozgrzanego piasku, babcie używały gorącej soli i bawełnianych ściereczek. My możemy posłużyć się… suszarką. – Zatoki możemy rozgrzać, dmuchając na czoło i nasadę nosa ciepłym powietrzem z suszarki przez 5-7 minut, dwa razy dziennie – mówi Piotr Turski. Zimne okłady – jak działają i kiedy je stosować? Skóra to nasz największy narząd, jej ogólna powierzchnia u każdego z nas wynosi przeciętnie 1,5-2 metry kwadratowe. Jeśli stanie się jej krzywda, najlepiej pomogą okłady z chłodnej wody. – Chłodnej, ale nie zmrożonej. Na stany zapalne skóry, otarcia, stłuczenia, przy których uraz nie poszedł głębiej i nie mamy krwiaka ani stłuczonego mięśnia, przykładamy kompresy z chłodnej wody. Trzymamy okład tak długo, aż się od naszego ciała zagrzeje, czyli około pół godziny – wyjaśnia Piotr Turski. – Tak samo postępujemy przy uczuleniach, wysypkach i po operacjach, kiedy skóra jest mocno spuchnięta i aż błyszczy. Także przy poparzeniach słonecznych przykładamy okład z zimnej, ale nie zmrożonej wody. Chłodne okłady stosuj, gdy skóra boli kontaktowo, wtedy gdy jej dotykasz. W czasie upałów możesz kłaść je także na kark, by „oszukać” znajdujący się tam ośrodek temperatury. Pomogą również przy bólach głowy i migrenie, ale wtedy ochładzaj nimi czoło, a nie na kark. Lód na duży ból Zimnem ratujemy się po urazach i przy ostrych stanach zapalnych. Jeśli nie mamy w zamrażalniku lodu ani coldpacka, złapmy cokolwiek – kompres z paczki zamrożonych buraczków owiniętych suchą ściereczką (nigdy nie kładziemy lodu bezpośrednio na skórę, bo ją odmrozimy) zadziała równie dobrze. – Okłady z lodu lub chłodzący okład żelowy stosujemy przy skręceniach, złamaniach, po nabiciu guza czy wybiciu palca, a także po wyrwaniu zęba. Kompresów ze zmrożonej wody używamy też po kontuzjach sportowych. Przykładamy je do ciała przez maksimum 10-15 minut trzy razy dziennie albo co trzy godziny – wyjaśnia nasz ekspert. – Lód możemy przyłożyć również na miejsce ukąszenia czy użądlenia przez owady, zimno zapobiegnie rozprzestrzenianiu się toksyny w organizmie. Ale uwaga, zimnem nie traktujemy miejsc, które kiedyś uległy odmrożeniu. – Jeżeli stłuczemy odmrożoną dziesięć lat temu rękę, nie przykładamy na nią lodu. Po odmrożeniach możemy mieć miejscowe uczulenie na zimno i organizm źle na nie zareaguje – ostrzega fizjoterapeuta. – Miejsce „świeżo” odmrożone polewamy najpierw zimną, potem chłodną, letnią, a dopiero na końcu ciepłą wodą – ale nigdy nie gorącą. Jeżeli nasze ciało uległo urazowi spowodowanemu przez wysoką temperaturę, nie fundujemy mu za chwilę odwrotnego szoku termicznego. Dlatego też przy oparzeniach stosujemy chłodny okład, ale nie lód, bo z naszą skórą stanie się to samo co z pomidorem włożonym do wrzątku i schłodzonym zimną wodą. A jeżeli coś cię boli, a w pracy nie możesz przyłożyć kompresu? Zastosuj okłady chłodzące przed wyjściem, a potem zastosuj maść chłodzącą lub rozgrzewającą, w zależności od potrzeb. I pamiętaj, smarujemy się zawsze po zrobieniu zimnego okładu, a nie przed! Najskuteczniejsze okłady – jak je zrobić? Ciepłe i zimne okłady można stosować w rozmaitych sytuacjach. Poniżej znajdziesz propozycje najciekawszych okładów o potwierdzonej skuteczności: ciepłe okłady na zatoki mogą być stosowane w stanach zapalnych zatok; okłady na zatoki można wykonać, nasypując do materiałowego woreczka piasek lub sól, podgrzane uprzednio w mikrofalówce; okłady z soli na zatoki łagodzą stany zapalne, działają łagodząco i przeciwbólowo; okłady z sody oczyszczonej, stosowane na skręcenia i opuchliznę; znajdują podobne zastosowanie jak okłady z altacetu czy okłady z octu na opuchliznę; można także wykonać okład z sody po szczepieniu; okłady na stłuczenia z sody wykonuje się bardzo prosto – wystarczy rozpuścić dwie łyżki sody w szklance ciepłej wody i przyłożyć nasączoną gazę w wybrane miejsce, trzymając okład aż nie wyschnie; okłady z herbaty na oczy, które redukują obrzęki i zasinienia pod oczami; przestudzone torebki herbaty należy położyć na powieki na 10-15 minut; co na opuchnięte oczy można jeszcze zastosować? na pewno okłady z rumianku na oczy, a także okład z lodu; a kiedy stosować ciepłe okłady na oczy? takie rozwiązanie stosowane jest np. w przypadku jęczmienia; co na jęczmień sprawdzi się najlepiej? polecane są okłady na oczy z ciepłej zielonej herbaty; okłady borowinowe działają przeciwbólowo i przeciwzapalnie, sprawdzają się zatem przy bólu mięśni, stawów, kręgosłupa i bólach reumatycznych; jak przyrządzić borowinowy okład? Borowinę należy ogrzać do 42-46 stopni i nałożyć na ciało, a następnie owinąć folią i pozostawić na 30 minut; okłady z kapusty stosowane są w bólach stawów, obrzękach oraz ran i owrzodzeń skóry; okłady z kapusty na kolano pozwalają pozbyć się bólu i obrzęku stawu, a okłady z kapusty na pierś są chętnie wykonywane przez mamy karmiące piersią, w celu złagodzenia bólu oraz zmniejszenia nawału pokarmu; okłady na gorączkę, pozwalające na obniżenie ciepłoty ciała; jak obniżyć gorączkę okładem? ręcznik zamoczony w zimnej wodzie i odciśnięty przykłada się na czoło, kark oraz łydki. Ciepłe i zimne okłady – przeciwwskazania Nie wszyscy mogą stosować ciepłe i zimne okłady. Przeciwwskazaniem do wykonania okładu ciepłego jest ostry uraz, zwłaszcza z towarzyszącym krwawieniem. Okładów ciepłych nie stosujemy w przypadku oparzeń czy odmrożeń. Tego typu okłady niewskazane są także u osób z niewydolnością krążenia. A kiedy niewskazany jest zimny okład? Tego typu okładów nie stosujemy w przypadku oparzeń, gdyż mogłoby to doprowadzić do szoku termicznego. Ponadto należy pamiętać, aby nigdy nie stosować zimnych okładów bezpośrednio na skórę – może to prowadzić do odmrożenia i uszkodzenia skóry oraz nerwów. Zobacz także Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Agata Brandt Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy Wszelkie pojawiające się w piersiach zmiany budzą duży niepokój – biorąc pod uwagę fakt, że rak piersi jest jednym z najbardziej zagrażających kobietom nowotworów i związana z nim śmiertelność wciąż w naszym kraju rośnie, jest to jak najbardziej zasadne. Warto jednak zauważyć, że nie wszystkie wyczuwalne w piersiach guzki czy zgrubienia od razu muszą świadczyć o raku – przykładem jest mastopatia. Czym jest mastopatia? Mastopatia to inaczej dysplazja sutka. To włóknisto-torbielowate zwyrodnienie, które dotyka około połowę kobiet. Co więcej, to także jedna z najczęstszych, łagodnych zmian sutka (stanowi około 50 proc. z nich). Jak zostało już wyżej wspomniane, nie jest to nowotwór, chociaż rzeczywiście w piersi wyczuwalny jest guzek (może być zarówno nieostro, jak i wyraźnie ograniczony) lub zgrubienie gruczołu piersiowego. Tego typu zmianom towarzyszy też ból, duża wrażliwość piersi na dotyk oraz ich napięcie. Zazwyczaj objawy dotyczą obu piersi i zależą od momenty cyklu menstruacyjnego, co wiąże się z zachodzącymi wtedy zmianami hormonalnymi. Co ważne, w przebiegu mastopatii pojawiają się różnego rodzaju zmiany, czego przykładem są: włóknienie i szkliwienie podścieliska (fibrosis, fibrosclerosis) – występują najczęściej,zwiększenie liczby gruczołów (adenosis),proliferacja nabłonka (epitheliosis, papillomatosis) – to intensywny rozrost,torbiele (cystes) – pojawiają się u około 50 proc. kobiet,rozstrzeń przewodów wyprowadzających (duct ectasia). Przyglądając się im bliżej, warto opisać torbiele, które najczęściej występują po 40. roku życia, aczkolwiek mogą zdarzyć się także znacznie wcześniej. Przyczyną ich powstawania jest obliteracja (zarastanie) przewodów włókniejącą tkanką łączną. Tym samym następuje rozdęcie obecnych w piersiach struktur. Torbiele zazwyczaj cechują się wielkością od 1 mm do kilku cm, mogą tworzyć skupiska. Opisując zaś proliferację komórek nabłonkowych, mówimy o brodawczakowatości, której często towarzyszą wspomniane torbiele. Co warto zaznaczyć, obie te zmiany w znacznej części przypadków są niepalpacyjne. Co istotne, ryzyko przeistoczenia się owych zmian w formę złośliwą jest niskie, chociaż dwa razy wyższe w porównaniu do kobiet, które na mastopatię nie cierpią. Jeżeli jednak zostaje zdiagnozowana atypowa hiperplazja, ryzyko okazuje się czterokrotnie wyższe (dotyczy to 4-10 proc. zmian o charakterze dysplastycznym). Jakie są przyczyny mastopatii? Niestety, źródło tego typu schorzenia nie jest do końca znane. Podkreśla się jednak duże znaczenie czynników hormonalnych – wiąże się to zwłaszcza z estrogenami, gestagenami, prolaktyną oraz hormonami tarczycy. Istotną rolę w rozwoju mastopatii może odgrywać także zaburzony metabolizm monoamin, których praca wiąże się z układem nerwowym. Zaznacza się również, że ważne mogą być w tym przypadku czynniki genetyczne oraz psychiczne. Mastopatia a mastalgia – jakie są różnice? Szukając informacji na temat mastopatii, łatwo można natknąć się na termin ,,mastalgia” – owszem, to istotny element w kontekście opisywanego tu zjawiska, przy czym nie jest tożsamy. Mastalgia jest składową objawów mastopatii, ponieważ to inne określenie na ból piersi. Można podzielić ją na: mastalgię cykliczną – to najczęstsza postać, która wiąże się ze zmianami hormonalnymi zachodzącymi w trakcie cyklu menstruacyjnego. Bolesność pojawia się w II fazie owego cyklu, może jej towarzyszyć ból głowy, zmęczenie, rozdrażnienie. Zwykle mija po wystąpieniu miesiączki;mastalgię niecykliczną – w tym przypadku za podłoże schorzenia (poza zaburzeniami hormonalnymi) uważa się zmiany morfologiczne obserwowane w sutku pacjentki. Warto dodać, że tego typu dolegliwość dotyczy dużej ilości kobiet w wieku okołomenopauzalnym. Co więcej, niektóre badania wskazują, że występowanie mastalgii może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem raka piersi, co staje się ważnym argumentem w kontekście szeroko pojętej profilaktyki, w tym regularnych badań. Diagnostyka mastopatii Diagnostyka nie tylko mastopatii, lecz także innych zmian w piersiach, przebiega podobnie. Zaangażowany jest w nią przede wszystkim lekarz ginekolog – od wizyty u niego należy zacząć. Specjalista przeprowadza początkowo wywiad z pacjentką mogący zawierać pytania dotyczące: ostatniej miesiączki oraz przebiegu cyklu menstruacyjnego kobiety,przebytych chorób – nie tylko z zakresu ginekologicznego,chorób w rodzinie – zwłaszcza nowotworów piersi wśród najbliższych kobiet (siostra, matka, babka etc.),przebytych ciąż oraz ich przebiegu,używek – czy pacjentka pali papierosy, stosuje środki psychoaktywne etc.,ogólnego samopoczucia oraz ewentualnych niepokojących objawów – np. problemy ze snem, z wypróżnianiem, jedzeniem. Warto przed wizytą przygotować się do przekazania tego typu informacji, przy czym istotne jest także przemyślenie własnych pytań, jakie dana kobieta chce zadać lekarzowi – zaleca się zrobienie notatek. Znacznie ułatwi to komunikację oraz sprawi, że pacjentka nie zapomni o nurtujących ją kwestiach, co nieraz może zdarzyć się w wyniku ewentualnego stresu związanego z wizytą u ginekologa. Kolejnym krokiem jest badanie fizykalne, które stanowi bazowe narzędzie diagnostyczne, jakie stosuje się w ocenie stanu piersi. Jego znaczenie jest szczególnie ważne w przypadku kobiet o gęstej budowie piersi, gdzie wyniki testów obrazowych mogą być trudne do interpretacji – naturalna budowa gruczołu może wyglądać podobnie do zmian chorobowych. Co ważne, lekarz ocenia wtedy także stan okolicznych węzłów chłonnych. W następnej kolejności, zwłaszcza jeśli lekarz wyczuwa niepokojące zmiany, wykonuje się wyżej wspomniane badania obrazowe. USG piersi – to badanie nieinwazyjne, w związku z czym mogą wykonać je nawet kobiety ciężarne. Co ważne, wskazane jest przede wszystkim dla kobiet młodych, które mają gruczołową budowę piersi – w ich przypadku mammografia (MMG) wykazuje znacznie mniejszą czułość. Warto jednak zaznaczyć, że USG nie umożliwia wykrywania mikrozwapnień, na co pozwala MMG. Daje jednak szansę na rozróżnienie zmian litych i torbielowatych oraz określenie wielkości owych zmian – w związku z tym USG jest uzupełnieniem diagnostyki u kobiet starszych, gdzie wykonuje się je po otrzymaniu niekorzystnego wyniku MMG. Warto również zaznaczyć, że USG jest wykorzystywane w czasie przeprowadzania punkcji torbieli czy biopsji. Mammografia (MMG) – to badanie przesiewowe, a także pierwsze badanie przeprowadzane w diagnostyce niepokojących zmian u kobiety starszych. W ich piersiach zwykle przeważa tkanka tłuszczowa, co pozwala na większą czułość badania. Wskazuje się, że mammografii rentgenowskiej nie powinno wykonywać się przed 35. rokiem życia (niektóre źródła podwyższają tę granicę nawet do 40 lat). Inną metodą diagnostyczną jest rezonans magnetyczny (MRI), który wykazuje największą czułość ze wszystkich technik – jest jednak badaniem względnie drogim, a sprzętów tego typu jest znacznie mniej niż urządzeń umożliwiających przeprowadzenie USG czy MMG. Z tego powodu to znacznie rzadziej wykonywane badanie (chociaż tendencja jest rosnąca). W ocenie zmian występujących w piersiach wskazane może być także wykonanie badań mikroskopowych, co dotyczy zwłaszcza kobiet poniżej 35. roku życia – wiąże się to z wymienionymi wyżej przyczynami większego ryzyka pomyłki w kontekście gruczołowej budowy piersi. Materiał do tego typu testów można uzyskać dzięki biopsji cienko- lub gruboigłowej. Możliwe jest także wykonanie badania cytologicznego wydzieliny uwalniającej się z wycieku z brodawki (jeżeli takowy występuje). Co ciekawe, łagodna dysplazja sutka jest drugą co do częstości występowania zmianą piersi, jakie obserwuje się w wieku młodzieńczym. Pierwsze są włókniakogruczolaki, które mogą obejmować nawet 54-94 proc. zmian guzowatych pojawiających się wśród nastolatków i młodych dorosłych. W ich przypadku diagnostyka przebiega podobnie. Skala BIRADS – co oznacza? W wyniku każdego z wymienionych wyżej badań obrazowych muszą być podane zarówno informacje o budowie piersi (występują 4 typy, gdzie krańcowe stanowi wspomniana już budowa tłuszczowa oraz gruczołowa), jak i ocenę zmian w systemie BIRADS. Pozwala na wstępne zakwalifikowanie obserwowanych zmian do konkretnej kategorii, która określa ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej. To właśnie owy wynik jest jedną z kluczowych wskazówek w dalszym postępowaniu. Skala systemu BIRADS opiera się na 5 stopniach, gdzie mastopatię kwalifikuje się do 2. z nich. Oznacza to, że zmiany są łagodne, ryzyko ich złośliwości wynosi 0 proc., a dalsze postępowania wiąże się przede wszystkim z kontrolą oraz regularnymi profilaktycznymi badaniami. Poza dysplazją włóknisto-torbielowatą do zmian 2. kategorii zalicza się proste torbiele (zarówno pojedyncze, jak i mnogie), torbiele olejowe, krwiaki, ropnie czy zbiorniki chłonki, a u mężczyzn jest to np. ginekomastia. Leczenie zmian w piersiach Wiele zależy od rodzaju zmian. Jeżeli diagnozowane są torbiele, które nie mają tendencji do narastania, wystarczy pozostawienie ich pod obserwacją. Możliwa jest jednak także interwencja chirurgiczna. W przypadku brodawczakowatości zwykle wycina się zmianę z marginesem zdrowych tkanek i zaleca się dalszą kontrolę piersi. Jeśli zaś kobiecie towarzyszy przede wszystkim ból i obrzęk piersi, podstawą są działania oparte na doborze odpowiednio dopasowanego biustonosza, który dobrze unieruchomi sutki. W celu zmniejszenia objawów można zastosować także doustną antykoncepcję hormonalną (mowa o dwuskładnikowej, estrogenowo-progestagenowa tabletce antykoncepcyjnej), a w okresach największej bolesności dostępne bez recepty niesteroidowe leki przeciwzapalne (głównie ibuprofen lub paracetamol). Bardzo ważna jest także dieta, jaką stosują kobiety zmagające się mastopatią – zaleca się przede wszystkim zmniejszenie ilości spożywanych tłuszczów. Inne czynniki mogące zredukować bolesność piersi to: ograniczenie przyjmowanej kofeiny (zwłaszcza kawy);zaprzestanie palenia papierosów (może szczególnie nasilać ból w mastalgii cyklicznej);ograniczenie stresu oraz leczenie ewentualnych zaburzeń sfery psychicznej (bezsenność, nerwica, zaburzenia osobowości etc.);stosowanie środków roślinnych – wskazuje się, że pomocne mogą być preparaty z wiesiołka;utrzymywanie równowagi pomiędzy estrogenami a progesteronem wspierają także witaminy – zwłaszcza E oraz B6. fot. Adobe Stock Torbiele piersi są jednym z objawów tzw. dysplazji piersi, czyli najczęściej łagodnych zmian, które niezwykle rzadko prowadzą do raka. Pojawiają się zwykle u kobiet po 40 roku życia w wyniku zaburzeń równowagi hormonalnej (estrogenowo-progesteronowej). Torbiele piersi są skutkiem rozrostu nabłonka przewodów wyprowadzających – narastająca tkanka zamyka światło przewodów, wskutek czego płyn ze zrazików ma utrudniony odpływ. W torbieli zbiera się jałowy (niezakażony drobnoustrojami) płyn. Torbiele piersi mogą być pojedyncze lub mnogie. Zazwyczaj nie dają żadnych objawów. W drugiej połowie cyklu biust może robić się bolesny, a jedną z przyczyn bólu piersi mogą być torbiele. W celu ograniczenia tych dolegliwości zaleca się ograniczenie lub odstawienie kawy, herbaty i papierosów oraz zmniejszenie ilości tłuszczu zwierzęcego w diecie. Niewielkie torbiele mogą być niewyczuwalne w badaniu palpacyjnym (palcami) piersi, a uwidaczniają się w badaniu USG. Leczenie torbieli piersi Duże torbiele leczy się, usuwając z nich płyn. Lekarz podczas biopsji wyciąga zawartość torbieli, którą przekazuje do badania cytologicznego w celu wykluczenia zmian rakowych. Małe i liczne torbiele często się obserwuje, choć czasami leczy się je podobnie jak te duże, ale w celu precyzyjnego umiejscowienia igły, zabieg zawsze wykonuje się pod kontrolą USG, co nie zawsze ma miejsce podczas usuwania płynu z dużych torbieli. Jeśli torebka torbieli ma zgrubiałe ścianki, często usuwa się ją operacyjnie – jest to profilaktyka przeciwnowotworowa. Leczenie operacyjne torbieli wykonuje się zawsze wtedy, gdy odessany płyn jest zabarwiony krwią, badanie cytologiczne płynu wskazuje na podwyższone ryzyko rozwoju nowotworu oraz wtedy, gdy torbiel odnawia się w krótkim czasie po jej odessaniu. Znikanie torbieli Czasami, ale rzadko, zdarza się, że torbiel zaniknie samoistnie. Wiele niewielkich torbieli nie znika, a wrażenie ich zniknięcia wynika z faktu, że kobieta nie jest w stanie samodzielnie ich odnaleźć. Obecność lub wchłonięcie się torbieli można potwierdzić wyłącznie podczas badania USG. Polecamy:4 zmiany, które zagrażają twoim piersiomŁagodne zmiany w piersiachJak często się badać, by wykryć raka piersi i z nim wygrać Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!